friendsbook

eto n2mn ako, mtagal tagal hindi nakapag blog, kahit na marami nmn talaga akong oras para gumawa ng mga post d2, sadya lang talgang sinusumpong ako ng aking katamaran at higit sa lahat ala nmn akong maisip na i post d2 sa blog ko ngaun… but after a few months ng hindi ko pag bablog.. bigla akong may naisp na isang topic na naisip ko lng after ng aking mga recent experience  sa araw araw kong buhay…. here it goes…

communication is really important to every 1, kahit nga ang isang pipe ay nakikipag communicate din dba.. need din nilang makipag communicate para maintindihan sila ng mga tao d2 sa mundo sa kabila ng kanilang kapansanan at kakulangan sa buhay.. need parin nilang ipahayag ang kanilang nararamdaman ng sagayon ay malaman ng marami oh khit ng ilan man lang ang kanilang saloobin.. ganyan ang buhay d2 sa mundo kailangang mo ipahayag ang iyong sarili upang maintindihan ka ng iba kung gusto mo maintindihan ka nila…

in the past few months, marami akong karanasang nakakatawa, ung iba malungkot ung iba masaya, pero kahit na sobrang dami nun iilan lang talga ang tumatak sa isip ko at iilan lang talga ang naging memorable… pero ang nakakinis pa nito ay ang d ko makalimutan ay ung mga alaalang d pa kanaisnais.. tulad nitong….

“UNSPOKEN WORDS”…

ngaun ko lang na realize na mahirap palang intindihin ang taong hindi nag sasalita..pero mas mahirap palang intindihin ang taong ayaw talgang mag salita at mag sabi ng kanilang saloobin..ang hirap nilng spellingin, ang hirap nilang unawain, ang hirap hulihin ang kanilang kiliti para lang maunawaan mo cla.. kahit anong gawin mo ay wala wala wala… pano hindi mo alam kung anu ba ang kanyang nararamdam towards you… hindi mo nga alam kung nag tatampo naba sya sau, hindi mo nga alam kung anu ang nagawa mo saknya, aun para kang manghuhula na wala nmn talagang naging tamang hula… those unspoken words are really annoying, because of that na puputaol ang chain of communication and it leads to misunderstanding.. minsan nga nagiisip ka pa ng masama sa isang mabuting tao dahil d2 eh..

i don’t really get it, why are they shy to tell you what they really feel, khit na ikaw sobrang obvious na yung nararamdaman sakanila, kahit na pinapakita mo na sakanila na they are special sau..kahit na minsan sinasabi mo na at sinasabayab pa ng gawa ang totoong nararamdaman mo sakanila.. minsan nga halos lahat na ng tungkol sau eh kinukwento mo na sakanya para lang maramdaman nya na buo ang tiwala mo sakanya.. pero bakit ganun, xa hindi nya magawang maging open sau, hindi nya magawang sabihin ang lahat ng gusto nyang sabihin sayo, nanatiling tikom ang kanyang mga labi sa kabila ng effort na ginagawa mo para lang mapalapit sakanya… on the other hand… bigla akong natawa habang gingawa ko itong post na ito.. bigla ko lang na realize cguro na gusto ko lang din talgang maging special ako sakanya, tulad ng pagiging special nya sakin..  ehehe.. in the end bigla kong naisip na may be need kong sabihin sakanya na:

“YOUR SO SPECIAL TO ME, PWEDE BANG AKO DIN MAGING SPECIAL SAU?”

but i think all this word are  better to be unsaid.

huwebes na2mn ng umaga,wala n2mn akong magawang matino sa buhay kung hindi ang mag facebook at manuod ng anime. halos malapit ko naring maabutan ang anime na hitman reborn, ilang episode nalang maabutan ko na ito sa anime, kya nmn para maiba ang aking activity ngaung araw ay umaga palang naiisip ko ng muli akong bumisita sa st.jude kahit ako lang mag-isa.matagal tagal narin nmn akong hindi nakakapunta dun,at bukod doon gusto koring sariwain ang ilang alalang maari ko pang maalala pag pumunta ako dun..narito ang ilan sa mga hindi nag bago at ilan sa mga pag babago sa st.jude.

mga hindi nag bago:

—> astig,chix infested parin ang daan patungong st.jude mula morayta hanggang doon.at xempre chix infested din ang loob ng simbahan..ehehe..

—> ganun parin ang daan papuntang st.jude marami paring tao,kahit saan ka dumaan sa shortcut man or sa longcut eh lubhang napakarami paring tao sa paligid…malamng puro studaynte kc nmn university belt kya un..

—> trapik parin ang mga kalsada sa paligid ligid hindi na nag bago ang mga sandamakmak na sasakyang nag gigitgitan at uunahang makatakas sa masikip na kalsada ng lugar na iyon

—> paguwi ko nmn ako palabas sa gate ng malacañang eh ganun parin kasikip,dahil sa sobrang dami paring nag sisimba sa st.jude kada huwebes, mapa 5pm, 6pm, or kahit anung oras pa ang misa na may kasamang novina ganun parin kadami ang deboto ng simbahang ito..astig wala talagang kupas…

—> pero ang pinaka nakakatwang hindi nag bago d2 ay, nako hanggang ngaun wala parin palang bumibili ng LRT,MORAYTA at PRC, eh panu halos lahat ng pedicap doon eh patuloy parin sa pag bebenta nito…dahil sa lakas trio ako tinanong ko kung magkano na ang LRT,MORAYTA at PRC,aba ganun parin hindi nag bago ang prexo nito..astig..pero bakit ala paring bumubili?tsk2..

yan ang ilan sa mga hindi nag bago sa doon, pero kung meron mang isang pagbabago ang naganap papuntang st.jude, eto ay ang pagkakaroon ng arko ng kapayapaan sa medyola.gulat talga ako mukang bago pa kc malinis pa xang tignan…

nakakamis din talgang mag simba d2,syng nga lang at ngaun eh ako nlng mag isa ang nagpu2nta d2 kc nmn medyo bc ung mga dati kong kasama..nakakamiss din ang kulitan asaran at xempre ang chix hunting kasama cla.. LOL pero kung my ilang masayang alala akong naalala,meron din nmn akong isang masasakit na alaalang na alala ng bigla akong nakakita ng isang babaeng kahawig ni gladys,tsk2…d ko cgurodo pero parang xa talga un,pero pag tingin ko sa hita ai ang taba,malamang hindi xa un..eheheh….d2 din kc sa st.jude xa nagalit sakin kya hindi na nya ako pinansin…ehehehe..

pero xempre ang pakiramdam ko ay gaya parin ng dati,napakagaan ng pakiramdam ko matapos kong magsimba at mag nobina d2…pakiramdam ko magiging maswerte na ako ulit..ehehe..

in god’s will lahat magiging maayos..

let me share this funny story of mine na nag connect connect from past to future..

let me start with this:

—>nung pinanganak ako,tadhana ko na ang mabigyan ng isang kakaibang pangalan, pangalan na animoy napulot sa basurahan, panu ba nmn kahit bali baliktarin mo eh mukang wrong spelling parin. sa sobrang creative ng tatay ko at dahil narin sa nag sawa na xa na mangopya ng pangaln ng may pangalan naisip nmn nyang mag imbento ng kakaibang pangalan, kita nyo nmn imbemtor pala ang tatay ko.. ng minsang napatayo sa kinauupuan nya habng nag lalabor ang aking ina nakita nya ang mapa ng US, at bigla nyang nakita ang isang lugar dito na nag ngangalang DENVER, uhhmm nc name na sana kaso bigla nyang nilagyan ng EL- sa cmula para maging ELDENVER, whaaa… ni wrong spelling na nya.. pero ng binigay na nya ang pangalan ko sa nurse on duty dala marahil ng kaengotan nya lalo pa nyang ni wrong spelling, nagulumihanan ata xa bakit puro E? (EldEnvEr) kya ang ginawa nya binago nya ang huling E sa pangalan ko kya ngaun naging ELDENVIR.. huhuhu.. wrong speliing na nga ni dad ni wrong spelling pa nung NURSE..huhuhu… kya ngaun isa na akong ganap na NURSE hindi ko man ginusto, un cguro talaga ang dahilan kung bakit aun ang naging pangalan.. sabi nga sa kantang  IM YOURS “our name is our virtue..” at nakakabit na talga sa pangalan ko ang titulong NURSE at AMERIKA… kya America w8 for me, i know im destined to be there…pangalang pangalan palang tunog AMERICA na..

 —>nxt naman: when i was on high school, nagkaroon ako nga maraming kaibigan, but when we reach 4th year high, pinag layo layo kami ng tadhana kc pinaghiwahiwalay kami ng section, mas lalong pinag layo kami ng tadhana ng tumuntong kami ng college. after ng graduation ng 4th year halos ilang taon kaming hindi nag kita kita at nag kausap usap, in fact halos wala nga kaming contact sa isat isa eh.. but after a couple of years na lumipas, bigla nmn akong natutong mag dota, hindi lang basta natuto.. naadik pa ako sa dota, (ang laki ng connect nho„abangan mo meron yan..) hindi ko alam kung bakit ako naadik sa dota eh, may be because masaya kc itong laruin together with you buddies, pero ang naging totoong dahilan pala kya ako natutong mag dota ay dahil muli kaming pag bubukludin ng aking mga naging kaibigan noong high school ng larong ito, see may purpose pala ang pag katuto at pag kaadik ko sa dota, dahil dun muli kami nag kasamsama,nag katulungan, at nag kadamayan ng aking mga kaibigan, actually ngaun ko lang un na realize.. ehehhe… galing dba, and as of this point, patuloy parin kaming nag lalaro ng dota, sa ngaun hindi ko pa alam kung anung dahilan at kung bakit sa kabila ng kahirapan ng buhay at kawalan ng trabaho eh hindi parin kami napipigilan upang magkitakita at maglaro ng sama sama, pero meron akong isang hula na pwedeng maganap sa future.. may be some day mag nenegoxo kami ng isang computer shop at kami kami lang ang costumer.. ehehehe.. nc,sweet..pero for sure malulugi un pag nagkatoon..tsk2.

—>eto pa,nung nasa college nmn ako, meron akong naging clasm8, uhm masasabi ko magkaibigan nmn kami, kahit na hindi talga kami sanggang dikit..infact xa nga lang ang taong nautangan ko sa buong klase eh nung minsang nasa prov. duty ako and bigla akong kinapos ng pera, saktong merong utang sakanya ung isa kong ka group kya inutang ko un, den after that we became friend dahil dun.hehe..(eto pla ang simula ng pagtulong nya sakin) after lumipas ang ilang bwan naka grad na kami, tapos nag take cla ng NLE, after nilng pumasa ng NLE eh biglaan nmn kaming nag kita sa SM north sa jolibee, ng mga panhong un eh mag grocery sna kami nila ermats pero nag paxa kaming mag breakfast muna s dun but all of the sudden andun din xa kumakain, nagulat ako kc nmn 9am ng umaga un, eh tiga pamapangga un eh.. kya laking gulat ko kung anung ginagawa nya dun but indi ko na inalam kung bakit. lumipas ang ilng bwan, tapos pumasa ako ng NLE, tapos na depress ako dahil sa halos mag iisang taon buht ng pumasa ako sa NLE, mag iisang taon na pero wla parin akong naga2wng mabuti para sa career ko, naiiyak na nga ako nasa lowest moment ako ng buhay ko ng bigla kaming nag kamustahan ni parekoi..tapos inaya nya kong mag vol. dun s pinapasukan… after 2mos ng pag vol. ko dun, chaka ko lang na realize na un pala ung purpose  kung bakit nya ko pinautang, at kung bakit kami nag kita noon sa SM..dahil d2ting din ang panahon na tu2lungan nya ulit ako at mali2gtas sa depression.. nc.. dba..sa ngaun wala akong hula kung bakit sa dami dami ng mga naging clasm8 ko nung college eh xa pa ang nag stay as friend ko.. let us see nlng sa future..

because of this series of events in may life, i realize that:

“every thing that happened in my life has it’s own purpose” and

“every thing that occurred in my past will always be part of my present and my future.”

kya pala simula pa noon ehh hindi nako naniniwala sa kasabihang “PAST IS PAST” ^^,

—>singit ko lang to„ pero naiisp mo ba kung bakit tinggap ni noynoy ang udyok ng tao na tumakbo xa bilang press.? eh naisip mo ba kung sakaling tinanggihan nya un eh d nagktaong c ERAP n2mn ang pres. lintik na buhay yan oh… dami paring engot na pilipino.. ahahah… eh panu pangalawa pa xa dba…see may purpose talga…

a lot of people say moving on is an hard thing to do.. but for me? uhhhmmm… well i can say that it is not so hard to do… ayan ang nalaman ko sa aking nakalipas na karanasan.

nitong mga nakaraang araw, lingo at bwan ng buhay ko ay naging masaya, at may mga naiwang matatamis na alaalang hindi ko nais na kalimutan ngunit nauwi din nmn ito sa isang mapait at malungkot na pag tatapos.. hindi ko nmn akalain na  ang inaakala kong pang habang huhay na ay isa lamang palang illuxon at ito ay pawang pansamantala lamng…hindi ko akalain na ang napakabilis na mga kaganapan ay mabilis din palang hihinto at papatayin ang aking kawawang puso… sadyang napakalungkot ng nangyaring iyon… masakit, mahapdi, nakakamatay… hindi mankita ang sugat na dulot nito sa labas, ngunit sa loob ay patuloy parin ang pag durugo ng aking kawawang lamang loob na akala ko hindi na magagawa pang makabangon dahil sa sobrang sakit nito, akala ko katapusan na ng aking mundo… hindi man bakas ang kalungkutan sa aking katauhan, ngaunit gabi gabi sa aking pag tulog patuloy akong binabagabag ng kalungkutan at gabi gabi rin nitong pinasasakit at pinakikirot ang sugat na dulot ng isang kasawian. halos hindi ko na alam ang gagawin, halos wala nakong maisip na tama, at higit sa lahat halos gusto ko nalamang maupo sa isang sulot at magmaktol habang buhay… ngunit bigla ko nlng naisip hindi pala iyon ang suluxon sa aking karamdamang wari hindi na gagaling.

salamat sa mga tao sa paligid, kahit papano ay naibsan nila ang lungkot na aking nadarama, hindi man nila nabibigay ang sobra sobrang kaligayang dulot ng tunay na pagmamahal ay nariyan nmn cla upang tulungan kang bumangon sa pag kakalugmok sa kasawiang hindi ko inaasahang magganap. buti nalng marami akong natuturing na kaibigan na xang tumutulong upang muli akong mag simula kahit na halos mawalan nako ng pag asa sa buhay… buti nlng at nariyan cla upang ipakita na may bukas pa.. at ng dahil din sakanila….

HINDI GANUN KAHIRAP MAG MOVE ON.

“naka boto kanaba?” yan ang kadalasang mga tanong ng tao ngaun sa bawat masasalubong nila.

“cnu ang binoto mo?” yan nmn ang kadalasang tanong kapag alam nilang nakaboto kana…

nakakatuwang isipin na libo libong tao ang lumalabas ngaun upang makibahagi sa isang event na maaring makapag bago ng ating bansa… maituwid ang tama, matama ang mali at ang lahat ng mali ay tuluyan ng ibaon sa limot at humarap sa buhay ng masagana….

ako? maaga palang lumabas nako upang bumoto… xempre binoto ko ang taong tingin ko may kakayahang paunalarin ang bansa.. sa totoo lang unang beses kong bumoto, hinintay ko lang talgang maging high tech ang election bago ako nag pa rehistro.. hehehe… xempre para maging part ako ng isang very historical event sa bansa.. ang kaunaunahang automated election sa ating nagiisang bayan.. sa totoo lang hindi nmn ako  maxadong nag enjoy bumoto, sakto lang.. pero masaya parin ako kc nga lumahok ako ngaun sa pag babago ng ating bansa…

bukod sa pag boto, naging parte din ako ng pag babago sa papamigatan ng pagiging isang watcher.. extra income din un.. ehehe.. d2 ko nagamit ang aking pagiging magaling sa pag obserba…  natawa nga ko ehh kc ang unang una kong napansin eh ung lolong naka jejecap… wahahaha panis ang mga batang jejemons kay lolomon…. ang masaklap nga lang muntik na xang makain ng PICOS machine.. tsktsk… 

bakit ba ganito!? may mga pakiramdam akong ayaw kong maramdaman pero nararamdaman ko parin, may mga pakiramdam na gusto kong iwasan pero kusa ko paring nararamdaman, may mga pakiramdam na pilit ko mang itanggi na hindi ito totoo at pawang kathang isip ko lamang ay nararamdaman ko parin.. ayaw ko na sana itong maramdaman pero paulit ulit parin itong pumapasok sa aking puso at isip kya paulut ulit ko din itong nararamdaman ng hindi namamalayan…

masakit!! makirot!! mahapdi!! <tae hindi halatang emo.. amf> hindi ko alam pero ang nararamdaman kong ito ay napaka sakit talga….  tumatagos mula sa labas hanggang sa loob.. paulit ulit na pag hagupit ang aking nararamdaman sa bawat araw na dumadaan, pilit ko mng iwasang masaktan pero kusa parin nya kong sinasaktan sa bawat araw na dumarating.. hindi ko alam kung anu na ang dapat kong gawin.. wala narin akong maisip na tamang gawin, kailangan ko bang gumawa ng paraan upang kahit papano ay maibsan ang sakit na nararamdamn ko ng dahil sa kanya oh dapat kong hayaan nlng ang panahong tulungan akong pahupain ang aking nararamdaman? bakit ka kasi nanlamig? sna nmn dumating din ang panahong mas madali kitang maunawaan kahit wala kapang sinasabi pero sana nmn matuto karing mag sabi.. hindi ako mang huhula at hindi din akong marunong manghula, kya utang na loob wag mo kong gawing mang huhula… sana dumating din ang panahong maramdamn kong nauunawaan mo din ako, iniintindi at mas pinahahalagahan, un lang sapat sa aking walang hinangad kung di ikaw lamang…anu kya ang mang yayari sa atin? magiging maayos pb ang lahat? lalo na ngaun kailangan ko munang mag lay off?!..

sa mga oras na ito isa lang ang masasabi ko, hindi porket nasayo ang ikasasaya mo hindi kana makakaramdam ng lungkot, lalot ramdam mo ang pag babago dahil sa isang pangyayaring hindi mo alam kung panu ng yari at sa mga bagay na hindi masabi sabi, mga kaganapang hindi na dapat naganap at mga mga salitang hindi na dapat binitiwan at higit sa lahat ang PAKIRAMDAM na hindi maamin-amin.

sa ngaun isa lang ang naiisip kong soluxon, hindi ang mag patiwakal at hindi ang umiyak, hayaan nlng natin ang panahong umayos ng lahat…  para saan pa ang motto kong!!

“FATE IS BETTER THAN ANY PLAN”

sadness yan ang nararamdamn ko sa twing nandito ako sa manila, happiness yan nmn ang nararamdaman ko sa malolos, hindi ko nmn cnasabing mas gusto ko na ang buhay sa malolos cguro ngaun mas maraming bagay or mga tao lang talga ang nakakapag pasaya sakin dun, kung baga pag andito ako sa manila madalas ko clang naiisip kya ako nakakaramdam ng sadness. panu mo ba nmn hindi cla mamimiss eh pag kasama mo cla puro kulitan at kalokohan ang mga nang yayari, in other words in short period of time marami ng memories ang mahirap kalimutan, mga bagay na mahirap isuko, mga bagay at kasiyahag dati’y ayaw kong makuha pero sa huli kusa ko paring nakamit at ngaun parang ayaw ko ng bitawan… ngaun mas lalo akong nalulungkot dahil sa twing naiisip ko ang nalalapit na pag aalis ko doon sa lugar na kung saan ako nakakaramdam ng tunay na kasiyahan at pag mamahal ay lalo akong nalulungkot, ngaun nga tinatamad nakong pumasok kc parang ayaw ko ng madagdagan pa ang mga kasayang nararamdaman  ko na d mag lalaon ay mamimiss ko lng ng husto ngunit kahit anung gawin ko ay malamang hindi ko na ito makakamit…napakasakit nmn talga nitong isipin na kung kelan nakakita ka ng tunay na kasiyahan bigla mo nlng maiisip na ang lahat ng ito ay pawang pansamantala lamang.. sadyang ang maraming bagay dito sa mundo ay masasabi mong hindi permanente, kahit anu pa mn ito maging kasiyahan or kalungkutan, ngunit sana dumating ang panahon na ang salitang kasiyhan na kapag nakamit mo ay maging permanente na ng sagayon hindi na tau makakaramdam ng kalungkutan.

pero ako masasabi kong maswerte parin akong tao kc nmn kahit papaano at kahit pansamantala lang ay nakakaranas parin ako ng isang tunay na kasiyahan, hindi lahat ng tao ay napagbibigyan ng ganitong klaseng pagkakataon, hindi lahat ng tao ay nakakatagpo ng ganitong opotunidad at higit sa lahat hindi lahat ng tao ay nakakaramdam ng isng tunay na kasiyahan. kaya kahit pansamantala lang laking pasasalamat ko narin sa pangyayaring ito sa buhay ko..

salamat talga..

almost a month since i met this girl… mukang mahinhin, d makabasag pingan, mabait, cute at higit sa lahat magada…the 1st time i saw her, isang kanta ang dali daling tumugtog sa aking walang kalaman lamang utak:

You’re my peace of mind in this crazy world.
You’re everything I’ve tried to find, your love is a pearl.
You’re my Mona Lisa, you’re my rainbow skies,
and my only prayer is that you realize
you’ll always be beautiful in my eyes.

The world will turn and the seasons will change,
and all the lessons we will learn will be beautiful and strange.
We’ll have our fill of tears, our share of sighs.
And my only prayer is that you realize
you’ll always be beautiful in my eyes.

after that scenario, hindi ko na talga alam ang gagawin, hindi ko na alam gagawin (oo alam ko inulit ko, hindi ko kc talga alam ang gagawin), basta twing anjan xa malapit sakin ang tangi ko nlng nasasabi ay “gusto mong umupo? baka mapagod ka!” at ang lagi nmn nyang sagot ay “hindi ayos lang ako”. at dun lang lagi natatapos ang aming maigsing usapan… nang minsang nag karoon ako ng pagkakataong samahan xa s area nya sinamantala ko nmn ito, ito narin ang pag kakataon ko para makilala xa… ngaun where good friends pero ang tanong ko.. hanggang kelan? mapag bibigyan nya kaya ang puso kong sabik sa pag mamahal ng tulad nya? ngaun halos buong araw xang hindi nag tetxt kya ako nasasad… pero nung isang araw lang lagi nmn xang nag tetxt, bakit ngaun? asan ka.. may tampo kaba? yan ang mga gusto kong itanong sakanya pero ang tingin ko hindi nmn tama kc malamang nasa bhay xa!! san paba xa pu2nta? amf…. tampo? cnu kaba? ouch…  anu na kya ang gagawin ko? bahala na c god!!! basta susunod nlng ako sa kagustuhan nya….

thnk positive wag aayaw.

masarap tumawa, nakakaaliw, nakakalibang, nakakagaan ng pakiramdam, pero syempre nakakapagaod din pag sobra. masasabi mo ring masarap ang isang pag tawa lalo na pag halos maluha luha kana sa katatawa, at marami kaung sabay sabay na tumatawa ng halos kapusin kau ng hininga sa katatawa..  kung iisipin mo nmn kc simple lang ang salitang tawa, pero nagiging malalim at makubuluhan ang salitang tawa pag sabay sabay kaung gumagawa nito lalo na kasama mo ang iyong mga tunay na kaibigan at mahal sa buhay… nakakatawa diba?

hahahaha.. hehehehe.. whahahaha.. whaheheheh.. hakhakhak.. hekhekhek.. LOL.. :)) >:)

ganyan ang iba ibang klaseng pag tawa dito sa net, sa totoo lang yan lang mga kadalasang ginagamit ko sa malamang lamang marami pang ibang klasng pag tawa ang nagaganap at makikita dito sa mundo ng cyber world. pero minsan kahit na nakikita ko yan sa chat box ko, or kahit madalas na sinesend sakin yan ng mga kachat ko hindi ko parin masabi kong totoo nga ba na natatawa cla or hindi. kya ang masasabi ko mas masrap parin talagang tumawa ng personal.. tsktsk

bakit ko ba naisip mag blog ng tungkol sa pag tawa? eh kc nmn nitong nakaraang linggo halos 2ng beses akong tumawa ng husto ng dahil sa mga kwentong barberong nagaganap kasama ang mga kaibigan ko noon pa at ang mga bago kong kaibigan sa RCH… sa totoo lang d ko talga masabi ang pakiramdam after naming tumawa ng sabay sabay, halos naiisp ko pa lahat ng napagkwentuhan namin, pinag tawanan at laitang naganap… LOL.. nakakatawa talga… kya this whole month pakiramdam ko nakakatawa ang buong bwan ng FEB. halos d ko makakalimutan ang lahat ng mga bagaybagay na naganap sa buhay ko ngaun bwan na ito..

ikaw nakakatawa ba ang buhay mo?

“Buti Pa Ang Biglaang Lakad Natutuloy; Ang Planado, Hindi!

yan ay isang fan pages sa facebook na sinalihan ko mga ilang bwan na ang nakakalipas buhat ng nag karoon ako ng facebook acc. nakakaaliw nmn ang mga post nila, madalas walang kwenta..LOL pero sa kabila noon kahit papano nmn eh nakaka relate ako sa mga post nito..

sa totoo lang noon mahilig talaga akong mag plano ng mga bagay bagay, pero mulang ng napasali ako s fan page nito eh d2 na nag simulang nag bago ang pananaw ko lalo na pag dating sa pag paplano ng ilang bagay sa buhay ko.

**PLANADO**

sa career:dati panay ang plano ko kung saan ako mag aapply, kung sakaling matanggap ako sa applyan ko, at kung anu ang gagawin ko pag nag sisimula nako sa inapplyan ko. pero matapos kong mag plano… ang lahat ay nagunaw ng napurnada pa ang lahat ng inapplyan ko… kung hindi mali ang araw ng pag papasa, eh d ako natatanggap dahil nag kulang sa konting diskarte…  ang saklap… nagsayang lang ako ng oras, panahon, at higit sa lahat pera pamasahe sa kung san man ako nag apply…

sa lovelife: kung kelan nmn nakita ko na c miz right at nag paplano na ko ng ilang bagay para sa kinabukasan namin at kung panu ko ito sisimulan ay xa nmng biglang paglipad nya upang maghanap ng kapalaran sa career nya sa ibang lugar… lugar na mahirap marating ng aking mga maliliit na paa at kahit anung bilis ko sa pag takbo ay hindi nito kayang marating ang kinalalagyan ngaun ni miz ryt. huhuhu… nabigla talga ako dahil halos ilang araw palng kaming nag kakakilala at kakaunti palang ang nalalamn ko sakanya chaka nmn kami pinag layo ng malupit at pamang hamong tadhana… pero sabi ko nga sa sarili ko “TIME IS MEANINGLESS WHEN YOU ARE IN LOVE” kya kaya ko to… mag hihintay ako kahit wla akong hinihintay. bad3p talga.

sa pang araw araw na buhay:—>plano ko talgang matulog na nag maaga araw araw, para nmn d masanay nako ulit lagi akong nag pupuyat, pero lintik na computer to.. nacra na nga ung cpu nmin dumating patong cpu ni kya eto ngaun nag pupuyat n2mn ako ng dahil s facebook, at blog.. LOL namis ko din kc mag blog..tsktsk

—>kahapon plano ko sana ngaun mag aayos nako ng mga dadalhin ko para sa pag pasok ko sa lunes, lahat ng need kong dalhin sa dorm ko para d nako mag dadala ng maraming dalahin sa susunod ng week, kaso nag kasakit c ateng labandera, aun wla 2loy akong inayos, bukas pako mag aayos pag katapos nyang maglaba.

ganyan ang ng yari sakin ng madalas akong nag plano ng mga bagay bagay sa buhay ko.. pero ng minsang tinamad nadin akong mag plano ng ilang bagay sa mundo ay mas maraming magandang bagay ang dumating sa buhay ko..

***BIGLAAN***

sa career: minsan nakita ko ang dating kaibigan s facebook at naiisp ko xang kamuztahin, wla lang ma ngangamuzta lang talga ako at kahit anung iwas ko na mapunta ang topic about work ay bigla nya natanong kung may work na ba ako, xempre marami akong nasabi, isa kya akong member ng mafia, may sarili akong farm, restau. cafe, at higit sa lahat isa akong ninja.. LOL… at dahil dun inaya nya kong mag volunteer sa hospital na pinapasukan nya, sabi ko nmn cge kc nmn natatakasan ako ng mga pt. ko dun s hospital town na pinapasukan ko eh.. tsktsk.. the nxt day bgla xang nag txt at sabing ayos na daw at pumunta na daw ako doon ng lunes para sa orientation..(sat ko xa nakausap, sunday xa nag txt nd monday ang orientation) wow hanep ang bilis…d man lng nabot ng 1week. ngaun hapi nmn ako at mag iisang bwan nako sa pinapasukan ko.

sa lovelife:ngaun olatz parin LOL… nag layas kc c miz ryt. kya sa fb ko nlng xa nakikita..sna umuwi na xa. para makita ko xa kahit once a week lang in person..tsktsk.. kung dati pinaplano ko pa ang lahat ng sasabihin ko sakanya pag naka online xa, ngaun basta may maisip ako sinasabi ko kana, basta may naisip akong gawin ginagawa ko na, wla ng alin langan kung baga on d spot nlng.. kung patok good, kung sablay.. malas lang.. tsktsk…bitter lck nxt time, at better pala.

sa dota:ngaun d na effective ang 1week plan bago ang dota, mas ok ang biglaang aya, mas natutuloy paun at mas sure na kumpleto.

ganyan ang buhay ng biglaan, madalas mas pumapatok pa kesa sa mga planadong bagay, madalas mas natutuloy pa kesa sa mga planadong kaganapan, at mas madalas mas nagiging masaya kapa at higit na masaya dahil biglaan kang sumaya.. ayan ang gulo na.. d ko na maintindihan.. biglaan lang kc yang pumasok sa isip ko at biglaan ko lang din pinipindot ang mga letter d2 s key board… tsktsk… pero xempre hindi ko nmng cnasabing wg na tayong mag plano sa buhay, mas maganda paring may mga plano tayong nakahanda ng sagayon ay maging mas maayos ang ating buhay, nasa tao namn yan kung pano nya isasakatuparan ang lahat ng plano nya.

have faith, c god ang bahala sau.

sa loob ng lingong ito nakatanggap ako ng dalawang txt sa isang taong dating hinahangaan… eto un:

I am the 1 doesnt stop when i know i’m tired.

But im the 1 who stop when  i know i did my part.

FYI: 2x nya cnend… nung una lass jan. 26 2:33pm nd ung pangalawa nung jan 29 12:08am

nang natanggap ko tong quotz na to inisip ko lng na GROUP MSG. un kya wg akong assuming..tsktskts kya ang tangi kong ginawa ay wg nalang itong pansinin kahit pa pinayuhan ako ni manong emo na itanong ko kung may dahilan ba ang pag sesend nya ng ganung klaseng quotz.. hindi kc talga ako nakakatanggap ng ganung klseng quotz galing sakanya… pero ako hinayaan ko parin kc nmn baka isipin nya nag aassume ako… wg ganun d nmn ako obsess sakanya…

after nung quotz nung last jan 29 12:08 am, may sumunod nmng isang quotz na dumating nga jan 29 10:18pm, eto nmn ang sabi:

may mga bagay na kahit sau na, nawawala pa…

pero talagang ganun..

kya naisip kita

Lam ko d ka sakin pero sana bago ka mawala,

malaman mong,

kung hindi ka mahalaga noon palang

HINAYAAN NA KITA!

________!!!!????? un ang tumakbo sa isip ko… isang blanko at walang lamang idea… ewan ko ba hindi ko alam ang gagawin… gusto kong linawin ang lahat ng bagay sakanya… gusto kong sabihin na na apektuhan ako sa mga cnend nya kaso ayaw ko nmng isipin nyang assuming ako sa mga pinadala nya…tsktsk…. mag lo2ad nba ako ulit para maitanong sakanya ang lahat? or hayaan nlng ito, ignore nlng at hyaang mawala ang laht sa parang isang usok sa kawalan…

amf hate this feeling…

pag open ko ng friendster dinamba ako ni horoscope.. at eto ang abi nya:

Taurus (Apr 20 - May 20)[?]

The Bottom Line

So many alternatives, so few really acceptable choices. What to do?

In Detail

Your FAMILY needs you now, and you’re going to go all out to help. Even if they don’t mention the problem, you’ll know about it instinctively. The stars will help illuminate the situation, and expose whatever has been going on that they may have been too proud or too fearful to mention to you. Once the issue is out, you can sit them down, find out what they need and put together a plan. And who’s better at planning than earthy, grounded you?

tutal nabanggit narin ang FAMILY dito,  lets talk about family namn… to be honest family is my number 1 prostration sa buhay, mula pa ng pagkabata hanggang sa ngaun.. maraming pangyayari sa buhay ko ang d ko makakalimutan, maraming ugali at gawi ang nabuo ng dahil dito, at higit sa lahat maraming pressure na ang naransan ko ng dahil sa FAMILY ko…

(EDIT KO PA TEKA LANG WALA NAKO MAISIP)

Sa bahay:

mama: mg ihaw ka ng isada..

ako: d ako marunong mag paningas ng baga..

mama:wla akong paki, basta mag ihaw ka…

ako: tangina nmn oh… d nga ako marnung (sa isip ko lang to)… akina pang bili ng gas.

mama: jaryo nlng gamitin mo.

ako: <nag iisip ng gagawin> tingg… <nag lagay ng dyaryo sa ilalim bago ang uling.

wow ang galing ko nakapag paningas ako.. 1st time ko to lalo na d pako gumamit ng gas… tsktsk

MORAL LESSON:

ang pag papaningas ng ihawan ay parang LOVE at PAG PAPANINGAS NG PAG MAMAHAL, mahirap pero kelangang gumwa ng paraan, nakakainip, nakakatagaktak ng pawis, pero kelangang tiisin ang lahat… dapat handang mag sakripixo para lang maranasan mo ang tunay na init ng PAGMAMAHAL….

amf may pinag huhugutan..

BABALA!!! wag magugulat sa mga mababasa, may pinag huhugatan lang kya ginaganahan, minsan lang nmn ito kya pag bigyan nyo na ako…. eto na:

gabi at umaga, busog ang mga mata, sa aking mga nakita, na hanep sa ganda..

unang beses ko sa bilog, na lumakad at tumakbo, pagod man ay sumuntok, d parin papatalo, sa hamon at pagsubok.

puso’y kumakabog, ngunit d nayayamot, galak na galak sa bilog, na wari d matatapos…

oras man ay ginto, kasing ganda mo nmn ang mundo, d mag sasawa sa kahahanap, kahit umoblong man ang bilog…

(tang ina ang corny na.)

araw ay pasikat na, ngunit nasaan kana?, hindi kapa nakikita, nang aking mga mata.

makita ko lang sya, kahit puro kindat lang, ayos na ayos na, d na ko mag hahangad pa ng iba..

sinubukan ko xang sabayan, ngunit d pinagbigyan ng kapalaran, ikay naupo sa kawalan, ako namay nalungkot ng lubusan..

hindi ko man xa nakakausap, pakiramdam ko labi palng nya’y nangungusap na, parang buong araw ko xang kausap, at akoy wlang kakurapkurap.

olatz man sa buong umaga, umaga parin ay sisikat, malay mo bukas makalawa, tangan ko na ang kasayahan hangad.

kelan kya kita mahahagkan, kelan kya muling masisilayan, sa bilog bay muling pagbibigyan?, ang aking pusong sugatan?.

d ko alam kung bakit nahirapan, kahit pa ito na ay nakasanayan, sadya ba talgang ganyan, kapag ikaw ay nag mamahal?

dito na nag tatapos, ang unang yugto at tagpo, nang aking olatz na umaga, sa loob ng bilog na wari walang hanganan.

(tsktsk.. lalo atang corny)

ayan ang mga nasambit ng aking isip kagabi na nag extend pa hanggang umaga, hanggang hapon malamng pati gabi.. hindi ko alam pero parang makulay ang buhay ng dahil sa mga katagang iyan habang may isang nilalang ang nag lalaro at patuloy na nakikipag laro sa aking mamahaling isipan.